Cape Town to Victoria Falls

Op bovenstaande kaart is het mogelijk onze tour van dag tot dag te volgen. Wanneer je inzoomt en op een "point" klikt zie je meer informatie over het dorp/stad, wanneer en hoe lang we er verblijven.

Dag 20 – maandag 8 augustus 2011
Okavango Delta  Okavango Delta
Vandaag blijven we nog een poosje vertoeven in de Okavango Delta, ook de nacht brengen we hier opnieuw door.

Overnachting: Camp: Bush Camp (www.deltarain.com/)
Faciliteiten: geen
Reistijd: 0 uur, 0 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Dag 21 – dinsdag 9 augustus 2011
Okavango Delta  Maun  Gweta
We laten de delta achter ons en rijden in oostelijke richting naar Planet Baobab. U kunt de omgeving rondom onze kampeerplek verkennen, relaxen bij het zwembad en een aantal van de regio’s oudste Baobab bomen bekijken.

Overnachting: Camp: Planet Baobab Campsite (www.unchartedafrica.com/page.php?p_id=59)
Faciliteiten: warme douches, gedeeld sanitair, zwembad, bar
Reistijd: ca. 2 à 3 uur in 4x4 + ca. 3 uur – 200 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
Nabij Gweta ligt Makgadikgadi Pans National park, het park is het stuk Kalahari dat het meest in het oog springt. Hier vind je zoutpannen die resteren van een gigantisch binnenmeer van miljoenen jaren terug. De grijswitte zoutpannen vormen een zilveren spiegel als midden op de dag de zon er op staat en kleuren zachtroze bij de meestal wolkloze zonsondergang.

Makgadikgadi is een plek zoals nergens anders. Aan de randen van de glinsterende zoutpannen blazen stevige grasstengels in de wind. Oude baobabs strekken zich richting hemel en gieren zweven op de thermiek. Er zijn prehistorische stranden, ruïnes uit het stenen tijdperk en wervelwinden boven een gebarsten aarde. De dieren die hier voorkomen zijn overlevers. Meerkats, mangoesten, bruine hyena’s, aardvarken en aardwolf komen het hele jaar voor. Na de eerste regens verschijnen flamingo's enorme kuddes zebra's en gnoes.
De Afrikaanse baobab (Adansonia digitata) of Afrikaanse apenbroodboom is de wijdst verspreide soort van de acht soorten baobabs en de enige soort die voorkomt op het vasteland van Afrika. Het is een in droge tijden bladverliezende, tot 25 m hoge boom met een relatief korte, tot 16 m dikke, succulente stam met een omtrek van 20-40 m en een wijd uitstaande kroon. De boom heeft schaarse, vaak langs de stam aflopende hoofdtakken. Het is opmerkelijk dat takken in een relatief horizontale positie in de navolgende jaren opgericht kunnen worden. Als de bomen kaal zijn, lijken ze op het wortelstelsel van een omgekeerde boom. De bomen zijn door wateropslag droogtebestendig en kunnen in de droge tijd enigszins inkrimpen. Volgens C14-dateringen (methodes met groeiringen zijn niet goed mogelijk) zouden de bomen meer dan 1000 jaar oud kunnen worden.

Dag 22 – woensdag 10 augustus 2011
Gweta  Kasane
We reizen naar Chobe en in de middag genieten we van een inbegrepen riviercruise tijdens zonsondergang op de Chobe Rivier (in het Nationaal Park), waar dieren zoals nijlpaarden, buffels en olifanten veelvuldig te zien zijn.

Overnachting: Camp: Thebe River Safaris www.theberiversafaris.com/)
Faciliteiten: warme douches, sanitair, zwembad, bar
Reistijd: ca. 6 à 7 uur – 400 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
Het Chobe National Park is het één na grootste nationale park in Botswana, het beslaat ongeveer 11.700 vierkante kilometer. Hier bevindt zich één van de grootste concentraties wild van het Afrikaanse continent, waarvan de olifant erg ruim vertegenwoordigd is, ongeveer 120 000 dieren.
Het park is verrassend divers. Aan de noordelijke grens stroomt de Chobe Rivier, waarin zich altijd water bevindt. Aan de westkant liggen de Linyanti moerassen die door de Savuti strook weer in verbinding staan met het Moremi Wildreservaat aan de Zuidwest kant.
Het idee van een Nationaal Park in het Chobe gebied werd het eerst geopperd in 1931. Een jaar daarop werd een gebied van ongeveer 24.000 vierkante kilometer verklaard als ‘niet-jacht zone’. In 1933 is het gebied al uitgebreid tot 31.600 vierkante kilometer. De plannen om er een nationaal wildpark van te maken werden verstoord door de tseetseevlieg die ziektes veroorzaakte onder het wild, zodat er pas in 1957 een nieuw voorstel kon worden gemaakt. Deze keer werd slechts een oppervlakte van 21.000 vierkante kilometer voorgesteld en pas in 1960 werd er een besluit genomen dat een nog kleiner gebied als Wild Reservaat werd uitgeroepen. In 1967 werd het gebied pas uitgeroepen tot Nationaal Park, het eerste in het jonge onafhankelijke Botswana. In 1980 en 1987 werd het Chobe National Park uitgebreid tot haar huidige grootte.
Chobe wordt meestal in verband gebracht met de grote olifanten populatie die leeft in het Noorden van Botswana en het Noord Westen van Zimbabwe. Olifanten migreren door grote gebieden. Tussen de seizoenen trekken ze wel 200 kilometer van de Chobe Rivier en Linyanti (het droge winterseizoen) naar de pannen in het zuidoosten van het park, waar ze zich verspreiden in de zomerse regentijd. De Chobe olifanten staan bekend om hun forse grootte, hoewel ze geen erg grote slagtanden hebben.

In het algemeen is de meest gunstige periode om wild te zien de droge winter (april-oktober), hoewel juist voor vogels de maanden november tot maart het meest gunstige zijn. Vooral in de natte zomerperiode zijn er malariamuggen in het park, zodat u ook sterk aangeraden wordt om antimalaria profylaxis vóór, tijdens en na uw verblijf in dit gebied te gebruiken.

Het park is verdeeld in vier duidelijk verschillende ecosystemen:
- Serondela met haar weelderige vlaktes en dichte bossen in het stroomgebied.
- De Savuti moerassen in het westen.
- De Linyanti moerassen in het noordwesten
- En het hete, droge gebied er tussenin.

Dag 23 – donderdag 11 augustus 2011
Kasane  Victoria Falls
Bij aankomst in Victoria Falls hebben we de tijd om de excursies voor de volgende dag te plannen, voordat we spectaculaire Victoria Falls bezoeken waar we de kracht van de grote Zambezi Rivier kunnen ervaren. Een optioneel diner is een leuke manier om uw reis te eindigen met alle nieuwe vrienden die u tijdens de reis gemaakt heeft.

Overnachting: Hostel: Savanna Lodge (www.victoriafalls.net/savanna)
Faciliteiten: warme douches, sanitair, zwembad, bar
Reistijd: ca. 2 uur – 100 km (oversteek grens: Botswana – Zimbabwe)
Maaltijden: ontbijt, lunch

Extra info:
De Victoriawatervallen zijn de breedste watervallen van Afrika, zij vormen een watergordijn van 1708 meter breed en 100 meter hoog en hebben een maximale valhoogte van 128 meter. Ze zijn gelegen in de Zambezi, op de grens tussen Zambia en Zimbabwe.
De eerste blanke die de watervallen heeft gezien en wereldkundig heeft gemaakt is de Schotse missionaris en ontdekkingsreiziger David Livingstone op 17 november 1855. "Geen enkel ander uitzicht in Engeland kan de schoonheid hiervan overtreffen" en "zulke lieflijke beelden moeten de engelen met bewondering bekeken hebben tijdens hun vluchten" schreef hij later.

Dhr. Livingstone week bij de naamgeving van deze watervallen, voor de eerste en enige keer in zijn leven, af van zijn gewoonte om de plaatselijke namen te behouden. Hij noemde deze watervallen naar de toenmalige koningin van het Verenigd Koninkrijk, koningin Victoria. De lokale bevolking noemt deze watervallen tegenwoordig de Mosi-oa-Tunya (Letterlijk vertaald: de rook die dondert).
Buiten de inheemse Afrikanen waren waarschijnlijk de Arabieren de eerste buitenstaanders die deze watervallen bezochten. Volgens Livingstone, de eerste Europeaan die deze watervallen mocht aanschouwen, waren deze watervallen bij de lokale bevolking bekend als Mo ku sa tunya musi, "daar waar er steeds rook opstijgt".

In 1989 werden de watervallen door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

Dag 24 – vrijdag 12 augustus 2011
Victoria Falls  Victoria Falls
Hier eindigt officieel de organiseerde rondreis na het ontbijt. Omdat we zelf onze vlucht naar Johannesburg de dag nadien hebben, blijven we nog een dagje in Victoria Falls. De nacht brengen we opnieuw door in de Savanna Lodge.

Overnachting: Hostel: Savanna Lodge (www.victoriafalls.net/savanna)
Faciliteiten: warme douches, sanitair, zwembad, bar
Reistijd: ca. 0 uur – 0 km
Maaltijden: ontbijt

Dag 25 – zaterdag 13 augustus 2011
Na een ontbijt en het inpakken van onze bagage verlaten we Victoria Falls. Omstreeks 12.00 uur vertrekt onze Air Zimbabwe vlucht naar Johannesburg, we komen er aan om 13.45 uur. Na het opwachten van onze bagage op de luchthaven van Johannesburg dienen we opnieuw in te checken voor de vlucht met Egypt Air naar Cairo, vlucht MS840 vertrekt om 21.45 uur.

Dag 26 – zondag 14 augustus 2011
Om 05.40 uur landen we in Cairo, enkele uurtjes later dienen we vlucht MS725 te nemen richting Brussel. Het vertrek van deze vlucht is in Cairo voorzien om 10.00 uur, landen doen we omstreeks 14.45 uur op Brussels Airport.

Dag 1 – woensdag 20 juli 2011
Vandaag start onze rondreis doorheen het zuiden van Afrika. Met ons drietjes trachten we omstreeks 13.00 uur op Brussels Airport te zijn. Om 15.55 uur vertrekt onze Egypt Air vlucht MS726 van Brussel naar Caïro. Wanneer we om 20.25 uur in Cairo zijn aangekomen is het eventjes wachten geblazen. Om 23.30 uur vertrekt onze nachtvlucht MS839 richting Zuid-Afrika.

Dag 2 – donderdag 21 juli 2011
Na een dutje op onze nachtvlucht komen we omstreeks 07.35 uur aan in Johannesburg, waar we opnieuw eventjes wachten op het volgende vliegtuig. De vlucht richting Kaapstad wordt verzorgd door het Afrikaanse FlyMango. Om 12.15 uur nemen we vlucht JE143 richting Kaapstad, we landen er omstreeks 14.30 uur.

Na het opwachten en afhalen van onze bagage worden we op de luchthavenbalie van het autoverhuurbedrijf Hertz verwacht. Aldaar zullen we de nodige documenten in orde maken en de autosleutels van onze huurwagen in ontvangst nemen. De reis is nu pas echt begonnen!
Alvorens we met de huurauto naar Kaaptad rijden zullen we een ommetje maken door de wijnladen in te trekken. Ten zuiden van de luchthaven nemen we oostwaarts de N2 en nemen afrit 33 richting Stellenbosch, de 2de oudste stad van het land. In Stellenbosch kunnen we een stop maken rond Dorp Street waar er leuke winkeltjes en bars zijn. We rijden door Stellenbosch naar Franschoek, een dorpje in een idyllische vallei langs drie kanten omgeven door bergen. Franschoek staat eveneens gekend als de culinaire hoofdstad van Zuid-Afrika.
Na het bezoek aan Franschoek rijden we terug en rijden noordwaarts via de R301 richting Paarl. Bijna in Paarl aangekomen nemen we de westwaarts de N1 snelweg richting Kaapstad en zoeken we een parkeerplaatsje nabij ons hotal “Cape Diamond Hotel”.

Dag 3 – vrijdag 22 juli 2011
Vandaag staan we vroeg op om tegen 07.30 uur aan te schuiven voor een stevig ontbijt. Na het ontbijt springen we in onze huurauto en zullen een heuse dagtrip van zo’n 150 kilometer maken op het Zuid-Afrikaanse schiereiland.
We verlaten het centrum van Kaapstad en rijden via de westkust naar het zuiden richting Kaap de Goede Hoop. Onderweg zullen bij tal van leuke hotspots halt houden: Camps Bay, Llandudno, Hout Bay, Chapman’s Peak en Kommetje.
Na het bezoek aan het beroemde Cape Point rijden we met de auto langs de oostkust via Boulders Beach, Simon’s Town, Fish Hoek, Kalk Bay en St-James terug naar Kaapstad.

Dag 4 – zaterdag 23 juli 2011
Vandaag moeten we onze huurauto afleveren in Loop Street 40 tegen 14.00 uur.
Om 12.30 uur worden we in Waterfront aan de Nelson Mandela Gateway verwacht om in te schepen naar Robben Island.
Robbeneiland is een eiland dat voor de kust van Zuid-Afrika ligt bij Kaapstad.
Het is een berucht eiland dat bijna 400 jaar gebruikt is voor gevangenen en bannelingen. De Verenigde Oostindische Compagnie maakte er al in het begin van de 17e eeuw een strafkolonie van. Lastige zeelieden uit Kaapstad werden hier door de VOC gevangengezet. Het water rondom het eiland is ijskoud door de koude golfstroom die hier voorbijkomt. Ook zwemmen er talloze witte haaien in de zee. Slechts drie ontsnapte gevangenen die naar de kust probeerden te zwemmen hebben hun vlucht dan ook overleefd.
Van 1836 tot 1931 was Robbeneiland een leprakolonie. In 1959 werd het eiland ingericht als extrabeveiligde gevangenis van het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime.

Robbeneiland is wereldwijd bekend geworden door de gevangenschap van Nelson Mandela en andere antiapartheidsstrijders op het eiland. Er was een kalkmijn op het eiland waar de gevangenen kalksteen moesten winnen. Door het felle verblindende licht en het fijne stof in de witte kalkmijn raakten de ogen van Mandela beschadigd. Tijdens het werk in de kalkmijn konden de gevangenen soms wel met elkaar praten, hoewel ze het van de bewakers niet over politiek mochten hebben.
In 1991 werden de laatste politieke gevangenen vrijgelaten van Robbeneiland en in 1996 werden de laatste criminele gevangenen overgeplaatst, de gevangenis werd vervolgens gesloten. Het eiland werd in 1999 door UNESCO als cultuurerfgoed op de Werelderfgoedlijst geplaatst.
Inmiddels worden op Robbeneiland rondleidingen gegeven aan toeristen (en Zuid-Afrikanen) door ex-gevangenen. De overtocht naar Robbeneiland geschiedt per boot, vanuit de Nelson Mandela-gate in de haven van het Victoria & Alfred Waterfront bij Kaapstad. Men dient in het hoogseizoen op tijd toegangskaarten te reserveren voor een bezoek aan Robbeneiland.

Dag 5 – zondag 24 juli 2011
Vandaag nemen we nog een goed ontbijt in ons hotel en vertrekken naar het startpunt van de georganiseerde reis: “Cape Town to Victoria Falls”. We worden om 08.00 uur op de 1ste verdieping verwacht in Shortmarket 40, Greenmarket Square.

Kaapstad  Cederberg Mountain Region
We vertrekken vanuit Kaapstad, waar we nog een laatste stop maken bij Table View voor een spectaculair panorama van de Tafelberg. Onderweg naar het Cedergebergte bezoeken we nog de !Kwa ttu stam net buiten Yzerfontein. Hier genieten we van een begeleide San-tour en een bezoek aan een museum. Na de drie uur durende tour hebben we een lunch bij een restaurant en vervolgens rijden we door naar onze overn achtingsplek, waar uw gidsen een toelichting zullen geven over de reis die u te wachten staat.

Overnachting: Rondeberg Campsite
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, gedeeld sanitair, bar
Reistijd: ca. 5 uur – 260 km
Maaltijden: lunch, diner

Extra info:
De Cederberg bergen en het natuurgebied zijn gelegen nabij Clanwilliam, en is vernoemd naar de bedreigde Clanwilliam Cedars), die endemisch zijn voor het gebied, ze groeien op een hoogte van 1 000 m tot 1 500 m. Sommige soorten kunnen tot 1000 jaar oud worden, maar de menselijke activiteit heeft geleid tot de vernietiging van de meeste van de oorspronkelijke bossen. Het gebied staat ook bekend om de San rotstekeningen en de ontdekking van belangrijke fossielen. De fossielen zijn van primitieve vissen en dateren van 450 miljoen jaar geleden.

Dag 6 – maandag 25 juli 2011
Cederberg Mountain Region  Gariep Orange River
Vandaag reizen we door de Noordelijke Kaapprovincie en Namaqualand, en stoppen we in het afgelegen stadje Springbok voor de laatste inkopen. We kamperen op de oevers van de rivier, die de grens vormt tussen Zuid-Afrika en Namibie.

Overnachting: Fiddlers Creek Campsite (www.bushwhacked.co.za)
Faciliteiten: niet drinkbaar water, warme douches, gedeeld sanitair, bar
Reistijd: ca. 10 uur – 570 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Oranjerivier is met 1 860 km de langste rivier van Zuid-Afrika. De rivier wordt soms ook de Gariep genoemd. De rivier ontstaat in de Drakensbergen op de grens tussen Zuid-Afrika en Lesotho. De Oranjerivier vloeit westwaarts op de grens van de provincie Vrystaat, dwars door de provincie Noord-Kaap en vormt uiteindelijk de zuidelijke grens tussen Zuid-Afrika en Namibië, voordat ze uitmondt in de Atlantische Oceaan bij Alexanderbaai, ongeveer halverwege tussen Walvisbaai en Kaapstad.

Dag 7 – dinsdag 26 juli 2011
Gariep Orange River  Fish River Canyon
Deze ochtend is er de kans om de prachtige vallei van de rivier te zien per kano, of gewoon relaxen in de zon. Na de lunch steken we de grens
en reizen naar de Fish River Canyon. Na een wandeling langs de rand van de canyon we kijken naar de zonsondergang en genieten van een fantastische fotokans.

Overnachting: Hobas Campsite (www.nwr.com.na/hobas.html)
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, klein zwembad, bar
Reistijd: ca. 4 à 5 uur – 180 km (oversteek grens Zuid-Afrika – Namibië)
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Fish River Canyon in Namibië is de op één na langste canyon ter wereld, na de Grand Canyon in de Verenigde Staten. Het is een bijzonder indrukwekkend landschap. Hoewel het landschap lijkt op dat van de Grand Canyon, vallen vooral de verschillen op: de stilte, de afwezigheid van bebouwing, verharde wegen, neonverlichting en massa's toeristen. Onder begeleiding van een goede gids is het mogelijk om af te dalen in de Fish River Canyon, maar door de grote droogte en verstikkende hitte gedurende een groot deel van het jaar, is dit afhankelijk van het seizoen waarin men de canyon bezoekt.

De Visrivier is met 650 km de langste rivier in het land. Het water is oranjegekleurd. De canyon is gelegen aan de benedenloop van de rivier. De kloof is circa 160 km lang, tot 27 km breed en is op sommige plaatsen tot 550 meter diep. De canyon begint bij het plaatsje Seeheim en eindigt bij Ai-Ais. Daarna mondt de rivier uit in de Oranjerivier.
De Fish River Canyon is waarschijnlijk circa 500 miljoen jaar geleden ontstaan door de slijtende werking van een gletsjer. Door de eroderende werking van de rivier is de kloof steeds dieper geworden. De rivier meandert zich inmiddels een weg door het gesteente en laat een grillig landschap achter.

Het Fish River Canyon gebied heeft een typische semiwoestijn klimaat. Tijdens de zomermaanden (oktober - maart) kan de temperatuur stijgen tot 48 °C gedurende de dag en laat afkoelen tot 30 ° C 's nachts. Tijdens de korte winters kan de temperatuur onder nul gaan 's nachts, overdag stijgt het kwik dan naar een matige 20 tot 28 °C.

Dag 8 – woensdag 27 juli 2011
Fish River Canyon  Namib-Naukluft NP
Na een serieuze rit komen we aan bij het Namib-Naukluft National Park en zetten hier onze tenten op. Vervolgens genieten we van een korte wandeling in de Sesriem Canyon. Vanavond kunt u vele sterren zien aan de hemel en genieten van de stilte in de Namib Desert

Overnachting: Sesriem Campsite (www.nwr.com.na/sesriem_campsite.html)
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, klein zwembad, bar en shop
Reistijd: ca. 10 uur – 560 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Namib-woestijn wordt gezien als de oudste woestijn ter wereld. De ca. 100 kilometer brede zandwoestijn strekt zich uit van noord naar zuid langs de Atlantische kust van Namibië over een lengte van ca. 400 kilometer, van Walvisbaai in het noorden tot Lüderitz in het zuiden.
De Namib-woestijn is onderdeel van het Namib-Naukluft National Park dat het grootste wildpark van Afrika is. In het midden van de woestijn bevindt zich Sossusvlei, een schilderachtige vallei waar heel soms water staat. Samen met het naastgelegen Dodevlei is Sossusvlei een van de grote toeristische trekpleisters van het land.

Dag 9 – donderdag 28 juli 2011
Namib-Naukluft NP (Sesriem) Namib-Naukluft NP (Solitaire)
We staan vroeg op om Dune 45 op te gaan om daar de zonsopgang te bewonderen. Hierna worden we door een lokale expert rondgeleid tijdens een wandeling (ca. 3 uur) en leren we meer over het unieke ecosysteem van de woestijn.

Overnachting: Solitaire Campsite
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, gedeeld sanitair
Reistijd: ca. 3 uur – 100 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
Ingeklemd tussen twee woestijnen, de Namib in het westen en de Kalahari in het oosten, biedt de droge zuidelijke regio adembenemende landschappen. Het Namib-Naukluft Park is het meest veelzijdige gebied in Namibië en een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van het land.

De uitgestrekte wildernis van bijna 50 000 vierkante kilometer bevat belangrijke plekken zoals Sossusvlei, Sesriem, de Welwitschia Trail, Sandwich Harbour, de Naukluft Mountains en de Kuiseb Canyon. Dit enorme gebied met een oppervlakte ter grootte van Duitsland, bestaat uit duinen (waarvan sommige in de Sossusvlei behoren tot de hoogste in de wereld), zand vlaktes en ruige berggebieden.
Het is één van de dunst bevolkte gebieden in het land waar de bezoeker een uniek gevoel van grootsheid en isolement kan ervaren. Hier kunt u, meer dan waar ook ter wereld, genieten van de magische en schitterende sterrenhemel.
Sossusvlei, met zijn monumentale duinen, tot 325 meter hoogte, gemeten vanaf de basis, is één van de top bestemmingen in Namibië. De stervormige duinen zijn een gewild onderwerp voor kunstenaars en fotografen. Gevormd door sterke wind die van diverse kanten kan komen, zijn ze op hun hoogst en meest spectaculair waar de naar het westen stromende rivier Tsauchab leeg vloeit in de Vallei. De warme tinten van het zand, variërend van abrikoos tot oranje, rood en kastanjebruin, zijn een levendig contrast met de oogverblindende witte vlakken van de grote kleipannen aan de voet van de duinen. Een van deze, Dead Vlei(Pan) genoemd, is een grote spookachtige uitgestrektheid van gedroogde witte klei, gekenmerkt door skeletten van oude kameel-doorn bomen, met koolstof gedateerd tussen de 500 en 600 jaar oud. Als het voldoende heeft geregend om de Tsauchab rivier weer te laten stromen, vult de pan zich met water, waardoor flamingo's en andere watervogels worden aangetrokken door het gebied.

Het Naukluft gedeelte beslaat de andere helft van de Namib - Naukluft National Park. Hier liggen de Naukluft bergen waar enorme, gevarieerde rotsformaties liggen, waardoor de Naukluft een waar paradijs is voor geologen. Er komen vijf verschillende vegetaties voor binnen het park. Deze bieden een schat aan boom en struiksoorten, en een grote verscheidenheid van aloë’s. In het gebied leven onder andere de Hartmann zebra, kudu, gemsbok, klipspringer, duiker, steenbok, luipaard, baviaan, jakhals, vos, wilde kat, caracal en de aardwolf. Naukluft's steile kliffen zijn nestplaatsen voor diverse soorten broedvogels, waaronder de Zwarte Adelaar.
“Dune 45” is een duin in Sossusvlei in Namibië. De naam komt van het feit dat de duin zich bij de 45ste kilometer bevindt van de grindweg die de Sesriempoort en Sossusvlei verbinden. De duin is samengesteld uit het 5 miljoen jaar oude zand dat door de Oranje Rivier werd meegenomen uit de Kalahari woestijn.

Dag 10 – vrijdag 29 juli 2011
Namib-Naukluft NP (Solitaire)  Swakopmund
We passeren de Steenbokskeerkring onderweg vanaf de Atlantische Kust. Onze eerste stop is Walvis Bay, waar we wellicht flamingo’s zullen zien. Vervolgens vertrekken we naar Swakopmund, de avonturenhoofdstad van Namibië. Hier worden we ingelicht over de vele optionele activiteiten die hier beschikbaar zijn. Er is daarna tijd om de stad te verkennen voordat u uit eten gaat in een van de lokale restaurants.

Overnachting: Hostel – Villa Wiese (www.villawiese.com)
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, gedeeld sanitair
Reistijd: ca. 3 uur – 100 km
Maaltijden: ontbijt, lunch

Extra info:
Swakopmund is een kustplaats in Namibië aan de monding van de rivier de Swakop in de Atlantische Oceaan. De plaats ligt evenals het nabij gelegen Walvisbaai in de regio Erongo. Swakopmund heeft een uitgesproken Duits karakter, vanwege het feit dat Namibië ooit een Duitse kolonie was (zie Duits Zuidwest-Afrika). Tegenwoordig wordt er nog veel Duits gesproken en kan men Kaffee mit Kuchen bestellen in een Konditorei.
Swakopmund is een populaire vakantiebestemming voor mensen uit de hoofdstad Windhoek. Ook trekt het veel bezoekers uit Zuid-Afrika, met name voor hengelaars en zeevissers. Veel toeristen uit Europa doen de plaats aan na bezoek aan Sossusvlei of de robbenkolonie bij Kaap Kruis. Zand uit de naburige Namib-woestijn bedekt regelmatig de straten van het plaatsje.

Dag 11 – zaterdag 30 juli 2011
Swakopmund  Swakopmund
De hele dag is ter vrije besteding. U kunt relaxen, de stad verkennen of deel nemen aan een van de vele activiteiten die hier beschikbaar zijn. De meest populaire activiteiten zijn Quad biken in de duinen of parachute springen. Op een heldere dag kunt u, wanneer u gaat parachute springen, al de bestemming voor de volgende dag zien! Een wandeling maken in Swakopmund en hier lunchen is een zeer goede manier om uw dag te spenderen.

Overnachting: Hostel – Villa Wiese (www.villawiese.com)
Faciliteiten: drinkbaar water, warme douches, gedeeld sanitair
Reistijd: ca. 0 uur – 0 km
Maaltijden: ontbijt, lunch

Dag 12 – zondag 31 juli 2011
Swakopmund  Spitzkoppe
We verlaten de kust en reizen verder naar Namibie’s ‘Matterhorn’. Spitzkoppe is een grote rotsachtige berg waar we in het wild onze tenten opzetten, onder de berg. Deze middag maakt u een inbegrepen wandeling om Bushman schilderijen te zien.

Overnachting: Bush Camp: Spitzkoppe Community Campsite
Faciliteiten: geen – “long drop”-toilet
Reistijd: ca. 3 à 4 uur – 170 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Matterhorn van Afrika wordt de 1.784 meter hoge Spitzkoppe genoemd. De berg rijst als punt op in het landschap juist ten noorden. Er is verder een Klein Spitzkoppe van 1.572 meter en het Pondokgeberte. Qua samenstelling zijn deze drie plaatsen verbonden aan de Brandberg iets noordelijker bij Uis. Het gaat hier om oude vulkanen die ook nog eens bijna alleen in het landschap staan; ze worden niet voor niets 'inselbergs' genoemd: eilandbergen.

De Spitzkoppe beschikt over mooie rotstekeningen, bijvoorbeeld bij Bushman's Paradise. U kunt een wandeltocht maken naar deze rotstekeningen vanaf de ingang, waarbij het laatste deel via een klimtocht met een ladder gaat.

Dag 13 – maandag 1 augustus 2011
Spitzkoppe  Kamanjab
Na in de ochtend nog het een en ander verkend te hebben rijden we in noordelijke richting naar Kamanjab. De Himba zijn een rondtrekkende stam en fokken voornamelijk koeien en geiten. Ze zijn makkelijk herkenbaar door hun unieke kledingstijl.

Overnachting: Himba Camp
Faciliteiten: “bush”-shower en basic toiletten
Reistijd: ca. 5 à 6 uur – 340 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Himba (of Ovahimba) is een bevolkingsgroep in het noordwesten van Namibië. Ze bevolkt een deel van de regio Kunene, het gedeelte dat bekend is onder de naam Kaokoveld ten zuiden van de Kunene-rivier. De Himba zijn nomaden en leven voornamelijk van hun vee. De Himba zijn nauw verwant aan de Ovazemba en de Herero. Hun taal Zemba is vrijwel identiek aan de Otjiherero, hetgeen de taal is van de Herero.
Kaokoveld is een droog en onherbergzaam gebied. De Himba hebben tijdens de koloniale overheersing van Zuid-Afrika in afzondering geleefd en leven in het begin van de 21ste eeuw nog grotendeels op traditionele wijze. De Himba's zijn een nomadisch volk, ze trekken met hun koeien en geiten door land. Verder verbouwen ze maïs waar ze maïspap van maken. Het voedsel van de Himba's bestaat voornamelijk uit melk met meel er in, als er groente is eten ze dat ook. Af en toe wordt er een dier geslacht, daarvan eten ze elk onderdeel op. Koeien worden alleen geslacht bij bijzondere gelegenheden, bijvoorbeeld bij een huwelijk.

Voor de Himba is hun uiterlijke verschijning erg belangrijk, hun uiterlijk zegt iets over de plaats in de groep en de fase van hun leven. Als ze tien jaar zijn worden bij de jongens en meisje de twee voortanden in de onderkaak eruit geslagen met een stok en een steen, dit is een Himba-traditie waarvan de herkomst onduidelijk is. Meisjes dragen hun haar in twee vlechten over hun voorhoofd, in de puberteit vlechten ze hun haar in kleine staartjes die ingesmeerd worden met geitenvet en oker. Getrouwde vrouwen dragen daarbij nog een kleine kroon van geitenvel op hun hoofd. De Himba-vrouwen wassen zich nooit, ze smeren zich in met otjize, een mengsel van geitenvet, kruiden en oker. Door de oker krijgen de vrouwen de typische rode kleur, het mengsel beschermt hen tegen de zon. Ook sieraden zijn belangrijk voor de Himba's, de sieraden maken ze van schelpen, leer en koper. Het belangrijkste sieraad voor de vrouwen van de Himba is de ohumba, een schelp die aan een ketting om hun nek hangt. Zowel mannen als vrouwen dragen weinig kleding, de traditionele kleding is gemaakt van de huiden van geslachte dieren.
Tegenwoordig verdienen de Himba bij door zich te laten fotograferen door toeristen. De Namibische overheid werkt hard om de infrastructuur van het land te verbeteren. Een gevolg hiervan is dat de Himba minder dan voorheen in afzondering leven. Als gevolg daarvan wordt hun traditionele levenswijze meer en meer beïnvloed door andere culturen.

Het voorstel om een nieuwe dam in de Kunene-rivier te bouwen bij de plaats Epupa vormt een andere bedreiging voor de Himba. Als de plannen doorgaan zullen (cultuur)historische plaatsen als begraafplaatsen van de Himba en dorpen onder water komen te staan.

Dag 14 – dinsdag 2 augustus 2011
Kamanjab  Etosha NP
Etosha is de plek voor een van de beste en meest unieke mogelijkheden in Afrika om wilde dieren te spotten. Het spaarzame gras biedt u uitstekende mogelijkheden om dieren te zien, die normaal gesproken verscholen zijn achter dichte vegetatie. We zullen verschillende safari's doen en onze avonden brengen we door bij de waterpoelen, waar u uitstekende foto's van de wilde dieren kunt maken.

Overnachting: Camp: Okaukuejo, Halali of Namutoni (www.nwr.com.na/etosha_national_park.html)
Faciliteiten: drinkbaar water, douches, bar, shop, zwembad
Reistijd: ca. 3 à 4 uur – 270 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
Het Nationaal Park Etosha in Namibië is een van de grootste natuurparken van zuidelijk Afrika. Al in 1907, na de oorlog tussen de Duitsers en de Herero's, werd het park gesticht.
Etosha bestaat voor een groot deel uit een enorme zoutpan (5.000 m²), omgeven door droog bushveld. Kenmerkend voor Etosha zijn de grote hoeveelheden wild die men kan 'spotten', olifanten, zebra's, leeuwen, verschillende soorten antilopen enz. Kunstmatig aangelegde waterdrinkplaatsen helpen de wildpopulatie te overleven in de droge tijd. De grote toeristenstroom die jaarlijks Etosha aandoet levert een forse bijdrage aan het BNP van Namibië.

Er zijn drie toeristenkampen in het park: Namutoni, Halali en Okaukuejo. Elk kamp heeft een winkel, accommodatie voor overnachtingen en kampeerplekken.

Oorspronkelijk werd de Etoshapan bewoond door de San. De laatst overgebleven Hai//om-San werden in 1954 door de Zuid-Afrikaanse machthebber uit het park verdreven. Het park zelf is 22.270 m² groot en is de thuis van 114 soorten zoogdieren, 340 soorten vogels, 110 soorten reptielen, 16 soorten amfibieën en enkele soorten vis.

Dag 15 – woensdag 3 augustus 2011
Etosha NP  Etosha NP
Vandaag vertoeven we nog een dag en een nacht in het Etosha National park.

Overnachting: Camp: Okaukuejo, Halali of Namutoni (www.nwr.com.na/etosha_national_park.html)
Faciliteiten: drinkbaar water, douches, bar, shop, zwembad
Reistijd: ca. 0 uur – 0 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Dag 16 – donderdag 4 augustus 2011
Etosha NP  Windhoek
Na een safari in de vroege morgen rijden we richting Windhoek, de hoofdstad van Namibië. Onderweg stoppen we bij een souvenirmarkt. Bij aankomst in Windhoek is er een korte stadstour in onze truck.

Overnachting: Camp: Monteiro Camp (www.monteironamibia.com/)
Faciliteiten: douches, gedeeld sanitair, zwembad
Reistijd: ca. 8 à 9 uur – 550 km
Maaltijden: ontbijt, lunch

Extra info:
Windhoek (soms in het Duits: Windhuk) is de hoofdstad en de grootste stad van de Republiek Namibië. De stad ligt in het midden van het land, op een hoogte van circa 1650 meter en heeft waarschijnlijk meer dan de 300.000 inwoners.
De naam is afgeleid van Winterhoek, de boerderij waar Nama-leider Jonker Afrikaner is geboren.
Sinds 1891 is Windhoek de hoofdstad van het land. Tijdens de Zuid-Afrikaanse bezetting, ten tijde van de apartheid, moesten blanken, kleurlingen en zwarten strikt gescheiden wonen. Blanken woonden in de stad, kleurlingen en zwarten woonden in de townships. Het township voor kleurlingen in Windhoek heet Khomasdal, voor de zwarten is het Katutura.
Windhoek is het economische centrum van Namibië. Er is een grote vleesverwerkende industrie en een grote brouwerij. Namibia Breweries brouwt er verschillende bieren, waaronder Windhoek. Dit bier wordt gebrouwen volgens het Duitse Reinheitsgebot.

Dag 17 – vrijdag 5 augustus 2011
Windhoek  Ghanzi
Vandaag staan we vroeg op en laten Windhoek achter ons terwijl we naar de grens met Botswana rijden en verder reizen naar Ghanzi. Nadat we onze tenten hebben opgezet ontmoeten we de lokale Bosjesmannen (San) gemeenschap en kunnen we genieten van traditionele stammendansen.

Overnachting: Camp: Ghanzi Trail Blazers
Faciliteiten: douches, gedeeld sanitair
Reistijd: ca. 8 à 9 uur – 516 km (oversteek grens: Namibië – Botswana)
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De San of Bosjesmannen is een verzamelnaam voor verschillende bevolkingsgroepen in zuidelijk Afrika, Zuid-Afrika, Namibië, Botswana en Angola. Ze behoren tot de Khoisan-groep en zijn verwant aan de Khoikhoi. Ze spreken aan elkaar verwante Khoisan-talen of kliktalen. Bushmen en Basarwa zijn andere aanduidingen voor de San. Ze hebben voor zichzelf echter geen collectieve naam. Ze kennen een gebarentaal die wordt gebruikt voor de jacht.

De San vormden eeuwenlang kleine gemeenschappen van jagers en verzamelaars. De mannen gingen op jacht en de vrouwen verzamelden eetbare gewassen. De voorouders van de San bewoonden ooit in groten getale en als enigen de vlakten en bergen van heel zuidelijk Afrika. De rotstekeningen die ze er maakten worden gezien als de eerste menselijke kunstuitingen.
Er leven nu nog ongeveer 100.000 San verspreid in kleine gemeenschappen. Hun geschiedenis wordt getekend door een voortschrijdend verlies van hun land en strijd om te overleven. Tegelijkertijd zijn ze erin geslaagd een emancipatiebeweging in gang te zetten om hun cultureel erfgoed veilig te stellen en de gemeenschappelijke culturele identiteit te versterken.

Dag 18 – zaterdag 6 augustus 2011
Ghanzi  Maun
Onze reis brengt ons van Ghanzi naar Maun. Maun is zeer bekend als de vertrekplaats naar de Okavango Delta, ‘s werelds grootste binnenlandse delta. We spenderen 1 nacht in Maun en in de middag bereiden we ons voor op de 2-daagse excursie waarbij we een kleine tas inpakken voor twee nachten. In de namiddag kan er de mogelijkheid zijn om een lokale krokodillenboerderij te bezoeken of een rondvlucht te maken.

Overnachting: Camp: Sitatunga Camp (www.deltarain.com/)
Faciliteiten: douches, gedeeld sanitair
Reistijd: ca. 4 à 5 uur – 300 km
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
Maun is de derde stad van Botswana en is de hoofdplaats van het district North-West. Maun telde in 2001 bij de volkstelling 43.776 inwoners.
Maun is een eclectische mengeling van moderne gebouwen en inheemse hutten. Maun is de toerismehoofdstad van Botswana en het administratieve centrum van Ngamiland. Het is ook het hoofdkwartier van talrijke safari- en luchtvaartondernemingen. Maun heeft zich snel ontwikkeld van een landelijke grensstad tot een populair toeristenoord en heeft zich langs de rivier Thamalakane uitgespreid. Er zijn nu winkelcentra, hotels en er worden auto's verhuurd. Nochtans heeft het zijn landelijke uitstraling gedeeltelijk behouden. De lokale stammenbevolking brengt nog altijd hun vee naar Maun om het te verkopen en met enig geluk zijn er antilopen te zien.

Sinds de stichting van Maun in 1915 als stammenhoofdstad van het Batawanavolk, heeft het een reputatie ala "Wild West"-stad gehad. Toch is daar met de groei van de toerismeindustrie en de voltooiing van een asfaltweg naar Nata in het begin van de jaren '90 verandering in gekomen. Maun heeft zich vlug ontwikkeld en verloor veel van zijn oude stadskarakter. Er wonen tegenwoordig ongeveer 30.000 mensen.
De naam Maun is afgeleid van het San-woord "maung", dat "de plaats van kort riet" betekent.

Dag 19 – zondag 7 augustus 2011
Maun  Okavango Delta
Deze ochtend gaan we in een grote 4x4 truck die ons de Delta inbrengt. In het hoogwater-seizoen is het soms noodzakelijk om een boot te nemen naar het poling station, waar we worden opgewacht door leden van de lokale gemeenschap, die ons hun leefgebied laten zien. We spenderen twee nachten, kamperend in het wild en wanneer het waterniveau het toelaat, maken we ook een traditionele mokoro (uitgeholde kano) trip. We maken ook een aantal natuurwandelingen om wilde dieren te zien in hun natuurlijke omgeving.

Overnachting: Camp: Bush Camp (www.deltarain.com/)
Faciliteiten: geen
Reistijd: 4x4 transfer in de Okavango Delta
Maaltijden: ontbijt, lunch, diner

Extra info:
De Okavangodelta (of Okavangomoeras) in Botswana is de grootste binnenlandse delta ter wereld. Het gebied was ooit onderdeel van het Makgadikgadimeer, een oud meer dat 10.000 jaar geleden opdroogde. Vandaag de dag mondt de Okavango niet meer uit in zee. In plaats daarvan mondt hij uit in het zand van de Kalahari, waardoor hij 15.000 km² van de woestijn van water voorziet. Elk jaar bereikt 11 km³ water de delta. Een deel van dit water stroomt nog verder naar het zuiden naar het Ngamimeer.

Het water dat de delta binnenkomt is ongewoon puur vanwege het gebrek aan landbouw en industrieën langs de Okavango. Het water gaat door de zandgrondlagen van de verschillende delta eilanden en verdampt uiteindelijk waarbij het enorme hoeveelheden zout achterlaat. Dit proces is zo sterk, dat de vegetatie verdwijnt in het centrum van de eilanden, en dikke zoutkorsten ontstaan.
De wateren van de Okavangodelta zijn onderhevig aan seizoensgebonden overstromingen, die halverwege de zomer beginnen in het noorden, en zes maanden later in het zuiden. Het water in de delta verdampt relatief snel door de hoge temperaturen. Eilanden kunnen geheel onder water verdwijnen tijdens de overstroming, en weer opduiken aan het eind van het seizoen.
De mensen van de Okavangodelta bestaan uit vijf etnische groepen, elk met een eigen etnische identiteit en taal. Dit zijn de Hambukushu, Dceriku, Wayeyi, Bugakhwe en ||anikhwe.

De Hambukushu, Dceriku, en Wayeyi zijn allemaal Bantoevolken die zich bezighouden met traditionele economieën zoals landbouw, vissen, jagen en het verzamelen van wilde planten. De Bugakhwe en ||anikwhe zijn San. Bugakhwe gebruiken zowel het bos als de rivier als bronnen voor voedsel, terwijl de ||anikhwe vooral de rivier gebruiken. De Wayeyi hebben het gebied rondom Seronga bewoond, evenals de zuidelijke Delta rond Maun.
De Okavangodelta staat onder politieke controle van de Batawana (een Tswana substam) voor inmiddels enkele honderden jaren. De meeste Batawana leven echter aan de randen van de Delta.

De Okavango is thuis voor een groot aantal dieren, en trekt om die reden jaarlijks duizenden bezoekers.
Enkele van de dieren in het gebied zijn Afrikaanse olifanten, de kafferbuffel, het nijlpaard, de litschiewaterbok, de lierantilope, de blauwe gnoe, de giraf, de nijlkrokodil, de leeuw, de cheetah, het luipaard, hyena's, wilde honden, de grote koedoe, de sabelantilope, zowel de zwarte als de witte neushoorn, de watervaraan, zebra’s, het knobbelzwijn en de beerbaviaan. In de delta komen ook meer dan 400 vogelsoorten voor zoals de Afrikaanse zeearend, de grijze kroonkraan, en de heilige ibis.